Getagd voor het leven

Wat zou jij er van vinden als je tijdens je werk wordt gefilmd? En waarbij je (niet zeker) weet of een deel van de video online komt. Verschillende professionals hebben dit al eens meegemaakt. En, het lijkt steeds vaker te gebeuren. Wat is het effect van het opnemen en online plaatsen van beelden van publieke handelingen op sociale media, voor publieke professionals en organisaties? Het eerste verkennende onderzoek over dit thema, uitgevoerd door Stichting Impact met mijn medewerking staat nu online. Deze verkenning biedt voldoende stof om over door te praten en voldoende onderwerpen om verder te (laten) onderzoeken. Ik licht één thema eruit in deze blog.

Als een video online verschijnt dan is het proces dat volgt redelijk ongrijpbaar. Als het binnen korte tijd vaak gedeeld of geliked wordt, en al dan niet door andere (sociale) media wordt opgepikt, dan kan een olievlek ontstaan. Het is lastig om op dat moment de verspreiding in te perken. Het is moeilijk om een filmpje volledig van het internet te verwijderen, wanneer het zo vaak wordt gedeeld. Organisaties worden bij vergaande verspreiding van (video)materiaal gedwongen om te reageren. Want: of het nu waar is of niet, als organisatie moet je wel reageren als het breed is verspreid. Al was het maar voor diegene die op de video negatief wordt neergezet.

Wat mij intrigeerde tijdens het onderzoek is de vraag: waarom doen mensen dit? Helaas is er (nog) geen onderzoek gedaan onder de filmers en diegene die het materiaal online plaatsen. De verschillende professionals geven vier motieven waarom mensen mogelijk filmen (en al dan niet plaatsen):

  • het uiting geven aan onmacht en frustratie.
  • het beïnvloeden van het proces van de organisatie (dossiervorming).
  • sensatiezucht (inclusief persoonlijk gewin).
  • verveling.

Het is essentieel om deze motivaties te weten, zodat passende reacties zijn te geven. Aanvullend onderzoek op filmers en plaatsers is zeer zeker nodig.

Vanuit mijn eigen persoonlijke ervaring, weet ik dat een opvallend filmpje miljoenen views kan genereren. Dit kan de plaatser – wat niet de filmer hoeft te zijn – ook een bron van inkomsten betekenen. Het wegnemen van deze bron van inkomsten maakt het voor sommige plaatsers, denk aan de treitervloggers, al een stuk minder interessant om (video)materiaal online te plaatsen. Want: als je er geen geld mee verdient, waarom zou je het dan nog doen?

Maar aan de hand van welke criteria bepalen we of een video al dan niet negatief is. Wat is de rol van YouTube én Facebook? Beide kunnen natuurlijk de advertenties weglaten rondom de video’s. Ze kunnen plaatsers ook (tijdelijk) blokkeren. Maar ja, ze gaan dan ook zelf de advertentie-inkomsten mislopen van dergelijke succesvolle video’s.

Het is dus allemaal niet zo eenvoudig. De problematiek en de oplossing(en) zijn complex. Dat laat dit eerste onderzoek goed zien. Maar dat er iets moet veranderen, dat is duidelijk. Alleen wat dan? Suggesties voor vervolgonderzoek en oplossingen zijn zeer welkom.

Het onderzoek is hier te vinden: Getagd voor het leven; een verkennende studie naar de effecten op professionals van het filmen en online plaatsen van (beeld)materiaal van professioneel handelen, Jurriaan Jacobs, MSc Merel van Herpen, MA Dr. Hans te Brake mmv Drs. Roy Johannink MCDm, Stichting Impact Diemen, december 2016.

4 Comments
    • Dag Bernard, ja zeker wel eens diverse keren. Vaak maak ik er dan een grapje van als ik het tussentijds zie: “Oh, en foto’s maken van mij dat mag inderdaad” 😉 Het schrik-effect bij de verzender zegt dan genoeg.

  1. “De verschillende professionals geven vier motieven..” Welke filmpjes zijn bekeken en onderzocht. Alle vier genoemde motieven geven, vind ik, een wat sombere kijk op de wereld. Motieven kunnen toch ook zijn:
    – om te laten zien hoe (goed) iemand zijn werk doet,
    – uit (normale) belangstelling
    – om een kijkje te geven in leven en werk van alledag.
    Niettemin: goed om dit te onderzoeken en te kijken hoe professionals begeleid kunnen worden om hiermee om te gaan. Als de burger niet mediawijzer is, kan de professional mediawijs genoeg zijn om niet van zijn/haar stuk gebracht te worden.

    • Dank voor je reactie Jack. Je hebt gelijk! Echter in dit onderzoek is vooral gekeken naar het negatieve frame, niet naar het positieve.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Related post

Oude wijn in nieuwe zakken..

Gisteravond kreeg ik een foto doorgestuurd in de WhatsApp-groep van VDMMP. Ook al bestaat adviesbureau VDMMP in zijn oorspronkelijke vorm deze week al drie jaar niet meer, toch blijft de[...]

Offline…. of toch niet?

[vc_row][vc_column][vc_column_text]Het is tijd om ruim twee weken offline te gaan. Even  de voordelen ervaren van een digitale detox, waarbij vooral de 2 weken volledig tijd voor je gezin hebben wel[...]

Ervaring sociale media training GHOR

[vc_row][vc_column][vc_column_text]In de Nieuwsbrief van de GHOR academie is extra aandacht voor de training Werken met sociale media in de warme fase bij de GHOR. De rol en invloed van sociale[...]